ජේසු සමිඳුන් ජෙරුසලමට පිවිසීම - ඍජු බයිබලීය අර්ථ කථනයක්

ජේසුස් වහන්සේ තම ජීවිතයේ අවසන් සතිය ගත කිරීම සඳහාත්, පාස්කු මංගල්‍යයට සහභාගි වීම සඳහාත්, තම දුක්විඳීම හා මරණයට මුහුණ දී දෙවි පියාණන් වහන්සේගේ කැමැත්ත සම්පූර්ණත්වයට පත් කිරීම සඳහාත් රාජකීය ලීලාවෙන් ජෙරුසලමට පිවිසීම සුභාරංචි පොත් හතරේම සඳහන් වේ.(1) ජේසුස් වහන්සේ රාජකීය ලීලාවෙන් ජෙරුසලමට ඇතුළුවීමේ සිද්ධිය ලූක් සුභාරංචියේ සඳහන් වන්නේ මෙසේය.

"ඔව්හු කොටළු නාම්බා උන් වහන්සේ වෙත ගෙනවුත් තමන්ගේ උතුරු සළු ඌ පිට අතුරා, ජේසුස් වහන්සේ ඌ පිට හිඳ වූහ. උන් වහන්සේ යද්දී, ඔව්හු තමන්ගේ උතුරු සළු මග එලාලූහ. උන් වහන්සේ ඔලීව කන්දේ බෑවුම ළඟට පැමිණි කල්හී, මුළු ශ්‍රාවක සමූහයා ප්‍රීති වන්නටත්, තමන් දුටු සියලු ප්‍රබල ක්‍රියා ගැන මහත් ශබ්දයකින් දෙවියන් වහන්සේට ප්‍රශංසා කරන්ටත් පටන් ගෙන, 'සමිඳුන් නමින් වඩිනා රජුට ආසිරි වේවා! ස්වර්ගයෙහි සාමය ද අත් උසස් තැන්හී මහිමය ද වේ' යි කීහ" - (ලූක් 19 : 35 - 38)

‍‍ජේසුස් වහන්සේ රාජකීය ලීලාවෙන් ජෙරුසලමට 
ඇතුලු වූ "ස්වර්ණමය දොරටුව" (Golden Gate) අද
පෙනෙන ආකාරය ‍මෙම පහත රූපයේ දැක්වේ. 

 මෙම සිද්ධිය දෙස බලන කල, එහි විශේෂ කරුණු දෙකක් කැපී පෙනෙයි. 

1. ජේසුස් වහන්සේගේ මෙලොව ජීවිතයේ අවසන් දින කිහිපය ශුද්ධ වූ නගරය වන ජෙරුසලමේ නැවතී සිටීමට එහි පැමිණීමකි. පාස්කු මංගල්‍යය පැවැත්වීමට සූදානම් වෙමින් තිබූ එම කාලයේ උන් වහන්සේ සිරිත් පරිදි ආගමික වත් පිළිවෙත් වලට සහභාගි වීමට යොමු වීමකි.
2. ඉශ්රායෙල් ජන නායකයන් (වන නායක පූජකවරුන්, සද්දුසිවරුන්, පරිසිවරුන් හා විනයධරයන්) තුළ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ ගැන දැඩි ‍ඊර්ෂ්‍යාවක් ඇති වීමට මෙය හේතුවකි.

 ජේසුස් වහන්සේ කොටළුවෙකු පිට නැගී රජ කෙනෙකුගේ ස්වභාවයෙන් ජෙරුසලමට මිනිසුන් පිරිවරාගෙන පැමිණීම පුරාණ ගිවිසුමේ සෙකරියා 9 : 9 හි සඳහන් දිවැස්වැකිය ඉටු වීමකි.(2) එහෙත් එය අවබෝධ කරගැනීමට හෝ පිළිගැනීමට ජුදා නායකයන් තුළ කැමැත්තක් නොවීය. ජුදා නායකයන් ජේසුස් වහන්සේ දෙස බැලුවේ සාමාන්‍ය ගුරුවරයෙකු (රබ්බිවරයෙකු) ලෙසින් විනා දෙවියන් වහන්සේගේ පුග්‍රයාණෝ හා ගැළවුම්කරුවාණන් යන හැඟීමෙන් නොවේ. වඩුවෙකු ලෙසින් සාමාන්‍ය ජීවිතයක් ගත කළ ජේසුස් වහන්සේ, යුද්ධයක් ජයගත් මහා රජකෙනෙකු ප්‍රීති ඝෝෂා මැද මහා තේජශ්‍රීයෙන් තම නුවරට ඇතුළු ආකාරයෙන් පැමිණීම ඔවුන්ගේ නොසතුටට හේතුවීම පුදුමයක් නොවේ. 

බොහෝ කලක් රෝමවරුන්ගේ පාලනය යටතේ පීඩාවට පත්වී සිටි ජුදා - ඉශ්රායෙල් ජනතාව දේශපාලනය විමුක්තියක් බලාපොරොත්තුවෙන් සිටියහ. එබැවින් සාමාන්‍ය ජනතාව ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ දෙස බැලුවේ රෝමවරුන්ගේ පාලනයෙන් තමන්ව බේරාගෙන රට නිදහස් කරගෙන ලෞකික රාජ්‍යයක් ගොඩනැගීමට පැමිණි රජකෙනෙකු ලෙසිනි. ඉශ්රායෙලය ඇන්ටිඕකස් එපිපානෙස්ගේ කෲර ග්‍රීක පාලනයෙන් බේරා ගත් ජුදාස් මකබේයුස් නමැති දේශප්‍රේමී නායකයාගේ ජයග්‍රහණය සැමරීමට තාල වර්ගයේ අතු රැගෙන දෙවියන් වහන්සේට තුති ගී ගායනා කර ඇත. (3) එලෙස ජේසුස් වහන්සේ ද රෝමවරුන්ව පන්නා දමා රට නිදහස් කරගෙන ජනතාවට දේශපාලන විමුක්තියක් තබා දෙනු ඇතැයි ඔවුන්ගේ බලාපොරොත්තුව විය. ජොහාන්ගේ සුභාරංචියට අනුව, පන්දහසකට ආහාර දීමේ සිද්ධියෙන් පසුව ජේසුස් වහන්සේව අල්ලා රජකමට පත් කිරීමට සූදානම් වූ ආකාරය සඳහන් වේ.(4) "උන් වහන්සේගේ ශ්‍රාවකයෝ ද මේ සිද්ධිය කලින් තේරුම් නොගත්" බව පෙනේ. (ජොහාන් 12 : 16) ඊට සුදුසුම අවස්ථාව උදා වූ බව දුටු ‍(පාස්කු මංගල්‍යයට සහභාගි වීමට ජෙරුසලමට පැමිණ සිටි) ජුදා - ඉශ්රායෙල් ජනයා, ජේසුස් වහන්සේ ජෙරුසලමට වඩින බව දැන, 

'තල් අතු රැගෙන: "හෝසන්නා!(5) සමිඳාණන්ගේ නාමයෙන් වඩිනා තැනැන් වහන්සේට ආසිරි වේවා! ඉශ්රායෙල් රජු හට ආසිරි වේවා!"යි' (ජොහාන් 12 : 13) 

ඔල්වර හඬ නගමින් ඔවුන් වහන්සේව පිළිගැනීමට පෙරමගට පැමිණියේ එනිසාය. මෙය ගීතාවලියේ සඳහන් 118 : 25 - 26 දිවැස්වැකිය ඉටු වීමකි.(6) මන්ද රජ කෙනෙකු පිළිබඳ බලාපොරොත්තුවක් පුරාණ ගිවිසුමේ යෙසායා 32 : 1, 9 : 7, ගීතාවලිය 2 : 6, ජෙරමියා 23 : 5, දානියෙල් 7 : 14 වැනි ශුද්ධ ලියවිලි කොටස් වලින් ලැබී තිබුණි.(7) නතානියෙල් නමැති යහපත් ඉශ්රායෙල් ගුරුවරයා ද ජේසුස් වහන්සේව දුටු පළමු දිනයේ කීවේ, "ගුරු දේවයිනි, ඔබ වහන්සේ නම් දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්‍රයාණෝ ය; ඔබ වහන්සේ නම්, ඉශ්රායෙල් හි රජිඳාණෝ ය" කියා ය. (ජොහාන් 1 : 49) ශුද්ධ ලියවිල්ලට අනුව ජේසුස් වහන්සේට එවැනි රාජකීය පිළිගැනීමක් හා ගරු බුහුමන් සුදුසුකමක් හා අයිතියක් ඇත. මන්ද, ඔවුන් වහන්සේ පැමිණෙන්නේ දාවිත්ගේ රාජ පෙළපතිනි.(8) ජුදා - ඉශ්රායෙල් ජනතාවගේ රජතුමා වන දෙවියන් වහන්සේ (නික්මයාම 15 : 18 / 1 සාමුවෙල් 8 : 7 - 8) (9)  ඔවුන් වහන්සේගේ ජනතාවට විමුක්තිය උදා කිරීම පිණිස සිය දේශයට රාජකීය ලීලාවෙන් වැඩම කිරීමක් ලෙස මෙම සිද්ධිය සුවිශේෂකවරුන් පෙන්වා ඇත.

කිසියම් රජකෙනෙකු විජයග්‍රාහී ලෙසින් ඔහුගේ නුවරට ඇතුලු වන විට මග දෙපස රැස්වන රටවැසියා රෙදි වලින් පාවඩ එලා හෝ කොළ අතු මග අතුරා ජය ඝෝෂා කිරීම සාමාන්‍ය සිරිතකි. ශුද්ධ බයිබලයේ විවිධ අවස්ථා වල යොදා ගත් තාල වර්ගයට අයත් ගස් අතු ගැන විවිධ ස්ථාන වල දැක්වේ. ඇතැම් ඉංග්‍රීසි බයිබල් පරිවර්තන වල මෙම කොළ අතු "ෆාම් අතු" (Palm Tree) ලෙසින් දක්වා ඇත. මෙම ගසට යෙදෙන විද්‍යාත්මක නාමය Phoenix dactylifera ය. එය බිඳී එන්නේ, ක්‍රියා 11 : 19 හි සදහන්, පැරණි ග්‍රිකයන් "ෆාම් ගස් නුවර" යන අර්ථය ඇතිව භාවිත කළ "පිනීසිය" යන නාමයෙනි. (10) මෙම ෆාම් ගසට හේබ්‍රෙව් භාෂාවෙන් "තමාර්" (Tamar) යන නම යෙදේ.(11)  ගීතාවලිය 92 : 12 එය "තාල වෘක්ෂ" ලෙසින් යෙදී ඇත. (12) ද්වීතීය නීති සංග්‍රහය ජෙරිකෝව නමැති නගරය, "ඉඳිගස් නගරය" යන අර්ථයෙන් හඳුන්වා ඇත. (13) කූඩාරම් මංගල්‍යය පැවැත්වෙන දින 7 න් පළමු දිනයේ දී "තල් අතු" ගෙන ප්‍රීති ප්‍රමෝද විය යුතු බවට වූ නියමයක් ලෙවි ව්‍යවස්ථාව 23 : 40 හි සඳහන් වේ. (14) පැල්පත් සාදනු සඳහා කඳුකරයට ගොස් ගෙන ඒමට නියම වූ ඔලීව අතු, මරඳ අතු හා තල් අතු ගැන නෙහෙමියා 8 : 15 දක්වයි. (15) මිසරයේ වහල්කමින් නිදහස ලැබූ ඉශ්රායෙල් ජනතාව ඉද ගස් 70 ක් තිබූ "ඒලීම්" නම් ස්ථානයක කඳවුරු බැඳ ගෙන සිටි බව නික්මයාම 15 : 27 හි දැක්වේ.(16) 
කෙසේ වුව ද 'කොළ අතු වැනීම' යන්න පුරාණ ගිවිසුමේ නෝවා හා ජලගැල්ම සම්බන්ධ එක්තරා සිදුවීමක් වෙත අපගේ අවධානය ගෙන යයි. 

"ඔහු (නෝවා) තව සත් දවසක් බලා සිට පරෙවියා නැවෙන් පිටතට යළිත් යැවීය. සවස් කාලයේ දී ඌ ආපසු පැමිණියේ ය. පුදුමයකි! උගේ හොටේ අමු ඔලීව දළුවක් තිබිණි. මේ කරුණින් පොළොවෙන් ගංවතුර බැස ගොස් ඇති බව නෝවා දැනගත්තේය." (උත්පත්ති 8 : 10 - 11)

දින 150 කටත් වඩා වැඩි කාලයක් ජලය මත පාවෙමින් තිබූ නැව තුළ බියෙන්, අසහනයෙන් හා මහත් බලාපොරොත්තුවෙන් සිරවී සිටි නෝවා තුළ ප්‍රීතිය, සාමය හා ගැළවීමේ නව බලාපොරොත්තුව පරෙවියාගේ හොටේ රැඳී තිබූ අමු ඔලීව දළුව රැගෙන ආවේය. එලෙසම දින 40 ක දුක්බර චතාරික කාලයක් ගත කරන කිතුනුවාට ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ පාස්කුව තුළින් ගැළවීමේ හා ජීවනයේ ප්‍රීතිය ළඟාවන බව ගොබ් කොළය සංඛේතාත්මකව පෙන්වයි.

සාමාන්‍ය ජුදා හා ඉශ්රායෙල් ජනයා තම ගමන් බිමන් හා භාණ්ඩ ප්‍රවාහනය සඳහා යොදා ගත් සතුන් අතර, බූරුවා හා කොටළුවා කැපී පෙනෙයි. ශුද්ධ බයිබලය අර්ථය අනුව බලන කල,

•    බූරුවා වනාහී, ජුදා නීතියේ පීඩනයට හසුවී සිටි (york of the Jewish Law) ජුදා - ඉශ්රායෙල් ජනතාව නියෝජනය කරන සංඛේතයකි.
• ජේසුස් වහන්සේ ජෙරුසලම් ගමනට යොදා ගත් "කිසිවෙකුත් පිට මත නොනැගුණු කොටළුවා" වනාහී, ඒ වන විට ගැළවීමේ අභිරහසට (Mystery of Salvation) සම්බන්ධ නොවී සිටි විදේශික - විජාතික - ජනතාව (Gentile World) පිළිබද සංඛේතයකි. 

මෙම (ජුදා - ඉශ්රායෙල් හා විජාතික යන) ජන කණ්ඩායම් දෙක අතරින් ජුදා - ඉශ්රායෙල්වරුන් ජේසුස් වහන්සේව ජෙරුසලමේ රජු, ඉශ්රායෙලයේ රජු ලෙසින් "හෝසන්නා" යැයි ප්‍රශංසා කරමින් පිළිගෙන, ඊළඟ සතියේ "කුරුසියෙහි ඇණ ගසන්නැ" (මාර්ක් 15 : 13), "ඔහු මරව, ඔහු මරව, කුරුසියෙහි ඇණ ගසව" (ජොහාන් 19 : 15) යැයි කෑ ගැසීම තේරුම් ගැනීමට අපහසු අභිරහසකි. 

මිනිස් ස්වරූපයක් ගෙන තමන් ‍වෙත පැමිණි ඔවුන්ගේ රජතුමාව (මෙසියස්ව - දේව පුත්‍රයාණන්ව) ප්‍රතික්‍ෂේප කොට වධ හිංසා පමුණුවා මරන බවටත්,(17) පසුව විජාතිකයන් ඔවුන් වහන්සේව තම රජාණන් ලෙසින් පිළිගන්නා බවටත් මෙය ඉඟි කිරීමකි. පැරණි කෘතියක් වූ බැබිලෝනියන් තල්මුඩ් (The Babylonian Talmud) නමැති පොතේ, පර්සියන් රජෙකු වූ ශෙවර් (Shevor) අසන ප්‍රශ්නයක් නම්, "ඔබේ රජතුමා (මෙසියස් තුමා) අශ්වයෙකු මත නොයන්නේ මන්ද? ඔහුට අශ්වයෙකු නැතිනම් මගේ අශ්වයන්ගෙන් හොඳම එකෙකු සැපයීමට කැමැත්තෙමි" යන කියමනක් දැකිය හැකිය. ජේසුස් වහන්සේ මෙසේ වෙනත් රජවරුන් මෙන් අශ්වයෙකු මත නොව කොටළු නාම්බෙකු පිට නැගී යන්නේ ඇයි? පෙරදිග කිතුනු සම්ප්‍රදායට (Eastern Christian Tradition) අනුව, කොටළුවා සාමයේ හා අවිහිංසකත්වයේ සංඛේතයකි. අශ්වයා අසමගියේ හා යුද්ධයේ සංඛේතයකි. ජේසුස් වහන්සේ කොටළුවා මත නැගී ජෙරුසලමට පැමිණිමෙන් ජනතාවට සංඛේතවත් කොට පෙන්වූයේ ඔවුන් වහන්සේ ලෞකික රාජ්‍යයක් නොව මිනිස් සිත් තුළ සාමයේ ආධ්‍යාත්මික රාජ්‍යයක් පිහිටුවීමට පැමිණෙන බවය. දේශපාලන විමුක්තියක් නොව, ආධ්‍යාත්මික විමුක්තියක් උදා කරන බවය.
 
-------------------------------------------෴

(1) මතෙව් 21 : 1 - 11, මාර්ක් 11 : 1 - 11, ලූක් 19 : 28ඉ - 38, ජොහාන් 12 : 12 - 19  
(2) "සියොන් පුරඟන ප්‍රීති ප්‍රමෝද වන්න; ජෙරුසලම් පුරඟන සොම්නස් හඬ නගන්න. ඔබේ රජතුමා‍ණෝ ඔබ වෙත වඩින සේක. එතුමාණෝ, ජයාන්විත විජයශ්‍රීයෙන් පැමිණෙන සේක. යටහත් සිතින් කොටළුවෙකු පිට නැග, එසේය, කොටළු දෙනකගේ පැටවෙකු පිට නැග පැමිණෙන සේක." - සෙකරියා 9 : 9 
(3) "මෙසේ ඔව්හු ශුද්ධස්ථානය පවිතු කිරීමේ උත්සවය සාර්ථක ලෙස ඉටු කිරීමට සැලැස්වූ හ. ඔව්හු කොළ අතු හා තාල වර්ගයේ අතු රැගෙන දෙවියන් වහන්සේට තුති ගී ගායනා කළහ." (2 මකබි 10 : 7)
(4)"තමන් බලාත්කාරයෙන් අල්ලාගෙන, රජකමට පත් කරන්ට ඔවුන් සැරසෙන බව ජේසුස් වහන්සේ දැනගෙන, නැවත තනිව ම කන්දට වැඩිය සේක." (ජොහාන් 6 : 15)
(5) "හෝසන්නා" යනු, "අප ගැළෙව්ව මැනව" යන්නය.
(6) "සමිඳුනි, දැන් අප ගැළෙව්ව මැනව. සමිඳුනි, දැන් අපට ජය අත්කර දුන මැනව. සමිඳුන්ගේ නාමයෙන් වඩින තැනැත්තේ ආසිරි ලද්දෙකි. සමිඳුන්ගේ මාළිගාවේ සිට අපි ඔබට ආසිරි පතමු" (ගීතාවලිය 118 : 25 - 26) 
(7)"අවංක රජ කෙනෙකු ද යුක්තියෙන් පාලනය කරන අධිපතීන් ද ඇතිවන කාලයක් පැමිණෙන්නේ ය." (යෙසායා 32 : 1)

"එතුමන්ගේ රාජ බලය වැඩි වර්ධනය වන්නේ ය; එම රාජ්‍යයේ සාමයට කෙළවරක් නොවන්නේ ය; මෙතැන් සිට සදහට ම දාවිත් රජුගේ සිහසුනේ වැඩ හිඳින එතුමන්ගේ රාජ්‍යය ස්ථිරව ලෙස එතුමාණෝ යුක්තියෙන් ද ධර්මිෂ්ඨකමින් ද රජකම් කරන සේක....." (යෙසායා 9 : 7)

"මාගේ ශුද්ධ සියොන් ගිරි මත්තෙහි මා රජිඳු හට කිරුළු පළඳවා රජකම දුන්නෙමි" (ගීතාවලිය 2 : 6)

".....දාවිත්ගේ පෙළපතින් දැහැමි රජ කෙනෙකු නැගී එන කාලයක් පැමිණෙන්නේ ය. එතුමාණන් නැණ නුවණින් රජකම් කරමින්, දැහැමිකමත් යුක්තියත් දේශය මුළුල්ලේ ඉටු කරනු ඇත. එතුමන්ගේ රජ දවස, ජුදා ගළවනු ලබන්නෙහි ය. ඉශ්රායෙල්වරු සුරැකිව වසන්නෝ ය. 'අපේ දැහැමිතාව' යන්නෙන් එතුමාණෝ නම් කරනු ලබන්නාහ." (ජෙරමියා 23 : 5)

"සියලු ජනයන් ද ජාතීන් ද භාෂාවන් ද උන් වහන්සේට සේවය කරන පිණිස පාලන බලය ද ගෞරවය ද රාජ්‍යය ද උන් වහන්සේට දෙන ලද්දේ ය. උන් වහන්සේගේ පාලනය පහ නොවන සදාකාලික පාලනයක් ය. උන් වහන්සේගේ රාජ්‍යය කිසි කලෙක නැති නොවන්නේ ය." (දානියෙල් 7 : 14) 
(8)"දාවිත්ගේ රජ පෙළපත නමැති වෘක්ෂයෙන් රාජාංකුරයක් හටගන්නේය. එහි මුල්වලින් අලුත් පැළයක් නැඟී එන්නේ ය. සමිඳුන්ගේ ආත්මානුභාවය වන ප්‍රඥාව හා නුවණ ද අනුශාසනා බුද්ධිය හාබලය ද දැනගැනීම හා දේව ගරුබිය ද එතුමාණන් කෙරෙහි පිහිටන්නේ ය." (යෙසායා 11 : 1 - 2)  ගවහලක උපන් ජේසුස් වහන්සේව රෙදි වලින් එතූ බව ලූක් 2 : 7, 12 හි දැක්වේ. අලුත උපන් දරුවෙකු රෙදි වලින් එතීම ජුදා රජවරුන් අතර පැවති රාජකීය සම්ප්‍රදායකි.   
(9)"සමිඳාණෝ, සදහට ම රජකම් කරන සේක" (නික්මයාම 15 : 18)
" ......ඔවුන් ප්‍රතිකේෂප කර ඇත්තේ මා ය. මන්ද, මා ඔවුන් කෙරෙහි රජකම් කිරීමෙන් වළක්වන පිණිස මා ඔවුන් මිසර දේශයෙන් ගෙනා දා පටන් අද දවස දක්වා ඔව්හු මා අත්හැර අන් දෙවිවරුන්ට වැඳුම් පිදුම් කළෝ ය." (1 සාමුවෙල් 8 : 7 - 8) 
(10) "ස්තේපන් නිසා හටගත් පීඩාව කරණකොටගෙන විසුරුවනු ලැබූ අය, ජුදෙව්වරුන්ට මිස අන් කිසිවෙකුට දහම පුකාශ නොකොට, පිනීසිය ද සයිප්‍රසය ද අන්තියෝකිය ද දක්වා ගමන් කළහ." (ක්‍රියා 11 : 19)
(11) "තමාර්" යන්න ස්ත්‍රියකගේ නමක් ලෙස උත්පත්ති 38 : 6, 2 සාමුවෙල් 13 : 1, හා 14 : 27 හි දැක්වේ. එසකියෙල් 47 : 19 හි එය නගරයක නාමයක් ලෙස දැක්වේ. සාමාන්‍යයෙන් අඩි 40 - 50 අතර උසකින් වැඩෙන මෙම ෆාම් ගස් තාල වර්ගයට අයත් වේ. පැරණි ග්‍රිකයන් හා රෝමානුවන් මෙම ගස "තල් ගස" ලෙසින් අර්ථ දක්වා ඇත.  
(12) "දැහැමියෝ තාල වෘක්ෂ මෙන් සරුසාර වන්නෝ ය......." (ගීතාවලිය 92 : 12)  
(13) " දකුණු දිග ද ඉඳි ගස් නගරය යන අර්ථය යන අර්ථය ඇති ජෙරිකෝව පිහිටි මිටියා‍වතේ සිට ශෝවර් දක්වා තිබෙන තැනිතලාව ද පෙන්වූ සේක." (ද්වීතීය නීති සංග්‍රහය 34 : 3)
(14) " පළමු වන දවසේ දී නුඹලා ඉස්තරම් පලතුරු ද තාල අතු කොළ පිරුණු අතු ද ගංතෙරින් ගත් විලෝ ද ගෙන, නුඹලාගේ දෙවි ස්වාමින් වහන්සේ ඉදිරියෙහි ප්‍රීති ප්‍රමෝද වෙමින් හත් දිනක් මංගල්‍ය පැවැත්වි යුතුය." (ලෙවි ව්‍යවස්ථාව 23 : 40)
(15) "....ඒ මෙසේය: 'පෙතේ ලියා තිබෙන ලෙස, පැල්පත් සාදනු පිණිස ඔබ කඳුකරයට ගොස්, ඔලීව අතු ද වල් ඔලීව අතු ද මරද අතු ද තල් අතු ද අතු ඝන ව ;ිබෙන ගස වල අතු ද ගෙනෙන්න." (නෙහෙමියා  : 15)
(16) " ඉන්පසු ඔව්හු දිය උල්පත් දොළොසක් ද ඉඳි ගස් හැත්තෑවක් ද තිබූ ඒලීම් නම් ස්ථානයට පැමිණ, එහි දිය අසල කඳවුරු බැඳගත්හ." (නික්මයාම 15 : 27) 
(17) "උන් වහන්සේ සිය දේශයට වැඩම කළ සේක. එහෙත්, ස්වකීය ජනතාව උන් වහන්සේ නොපිළිගත්හ." (ජොහාන් 1 : 11)     

Read more »

පාද නමස්කාර ස්ථාන සම්බන්ධ ජාත්‍යන්තර සභා නීති

1. කිසියම් පූජකවරයෙකුට හෝ පැවිදිවරයෙකුට තමන් සේවය කරන ස්ථානයෙහි හෝ මීසමෙහි පාද නමස්කාර ස්ථාන ස්ථාපිත කිරීමට අවශ්‍ය නම් පළමුව එම සේවා ස්ථානය හෝ මීසම අයත් රදගුරු පදවිය බාර රදගුරුවරයාගෙන් අවසර ලබා ගත යුතුය. 
2. පාද නමස්කාර ස්ථාන සඳහා ප්‍රතිමා, සිතුවම් හෝ කැටයම් අවශ්‍යම නොවේ. එම ස්ථාන නිරූපණයවීමට කුරුසියක් හා එම පාද නමස්කාර ස්ථානයේ නම පමණක් තිබීම ප්‍රමාණවත්ය.එහෙත් එම කුරුසිය ලීයෙන් නිම කළ එකක් විය යුතුවේ. බිත්තිය මත සකස් කළ සිතුවමක් පමණක් නම් එය නිශ්ඵල ය. (Sacred Congregation of Indulgences, 1837, 1838, 1845) 
3. දෙව්මැදුරක් ප්‍රතිසංස්කරණය කිරීමේ දී ඒ තුළ ස්ථාපිත කොට ඇති පාද නමස්කාර ස්ථාන වඩාත් සුදුසු ස්ථානයකට ගෙන යන්නේ නම් හෝ කිසියම් නිශ්චිත හේතු සාධකයක් නිසා පාද නමස්කාර ස්ථාන වල කුරුස මාරු කරන්නේ නම්, ඊට හිමි නියමිත පූර්ණඵල හෙවත් ගැළවීම ලබා ගැනීමට අවශ්‍ය වන දේව වරප්‍රසාද (Indulgences) අහිමි නොවන පරිදි කළ යුතුවේ. (Sacred Congregation of Indulgences, 1845) කුරුස සළකුණු වලින් හරි අඩකටත් වඩා මාරු කර ඇති විට දී හැර, එක් කුරුසියක් හෝ දෙකක් පමණක් මාරු කරන්නේ නම්, ඊට නැවුම් ආශිර්වාදයක් (Fresh Blessing) අනවශ්‍යය. (Sacred Congregation of Indulgences, 1839) 
4. 
   
   
   හැකියාවක් ඇති විට දී ඒ ඒ ස්ථාන වලට මෙනෙහි කිරීම සඳහා ස්වාධීන භාවනා තිබිය යුතු අතර, එය ජේසුස් වහන්සේගේ දුක් ප්‍රාප්තිය හා සම්බන්ධ පොදු භාවනාවක් හෝ වෙනත් සිදුවීම් හා සම්බන්ධ භාවනාවක් නොවිය යුතුය. එහෙත් ඒ ඒ ස්ථානයේ දී කීමට නිශ්චිත යාච්ඤා නියම කර නැත. 
5. පාද නමස්කාර ස්ථාන අතර දුර ප්‍රමාණය නිශ්චිත වශයෙන් නියම කර නැත. පූජකතුමා (පූජාප්‍රසාදීවරයා) පාද නමස්කාරයේ ස්ථානයෙන් ස්ථානයට ගමන් කරමින් පාද නමස්කාරය පවත්වයි නම්, බැතිමතුන්ට එකම ස්ථානයක සිට එයට සහභාගි වෙමින් නියම්ත පූර්ණඵල ලබා ගත හැකිය. 
6. 
   සියලු පාද නමස්කාර ස්ථාන සියලු බාධාවන්ගෙන් තොර හා යාච්ඤාවට කරදරයක් නොමැති ස්ථාන වල සැකසිය යුතුවේ. (Sacred Congregation of Indulgences, 22 January 1858)  පාද නමස්කාරය පැවැත්වෙන අතරතුර දිව්‍ය පූජාවට සහභාගි වීම, සමගි සන්ධානයේ (පාපොච්චාරණයේ) ප්‍රසාද නිධානය ලැබීම හෝ දිව්‍ය සත්ප්‍රසාද වහන්සේ ලබා ගැනීම එම බාධාවන් ලෙස නොසැලකේ. යමෙකු පාද නමස්කාරය දිනකට එක් වතාවකට වඩා කරන්නේ නම්, ඒ සෑම අවස්ථාවකට ම නියමිත පූර්ණඵල හිමි වේ. (Sacred Congregation of Indulgences, 10 September 1883) තමන් පාපයෙන් තොරව ශුද්ධවන්තව, දේව වරප්‍රසාදීය තත්ත්වයක සිටින්නේ නම්, පාද නමස්කාරය පැවැත් වූ දින දී සමගි සන්ධානයේ ප්‍රසාද නිධානය හා දිව්‍ය සත්ප්‍රසාද වහන්සේ ලබා ගැනීමට අවශ්‍ය නොවේ. 
7. සාමාන්‍යයෙන් පාද නමස්කාර ස්ථාන දේවස්ථානය තුළ හෝ යාච්ඤා ගෘහය තුළ ඉදි කළ යුතුය. එහෙත් කිසියම් හේතුවක් නිසා එළිමහන් ස්ථාන වල පාද නමස්කාර ස්ථාන ස්ථාපිත කරන්නේ නම්, එහි ආරම්භක ස්ථානය හා අවසාන ස්ථානය දේවස්ථානය තුළ පැවැත්විය යුතුය.

කතෝලික භක්ති අභ්‍යාස අතර පාද නමස්කාරය තරම් අපට පූර්ණඵල ලැබෙන වෙනත් කිසිඳු භක්ති අභ්‍යාස පිළිවෙතක් නැත. එහෙත් එහි නිසි ඵල ප්‍රයෝජනය ලැබෙන්නේ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ ඉගැන්වීම් හා අණපණත් වලට කීකරු වී, ජීවිත දුක් කරදර නැමැති අපගේ ජීවිත කුරුස රැගෙන සැබෑ මනස්ස්ථාපනයෙන් යුතුව ඔවුන් වහන්සේව අනුගමනය කිරීම මතය. පාද නමස්කාරයේ දී යාච්ඤා පොත් වල දැකිය හැකි පූර්ණඵල ලැබෙන යාච්ඤා සියල්ල නිවැරදිව උච්චාරණය කිරීමෙන් ඊට නියමිත එම පූර්ණඵල ලබා ගැනීමට පහසුවක් වේ. එසේම, පාද නමස්කාර ස්ථාන වල දී කියනු ලබන යාච්ඤා හා භාවනා පොදුවේ හෝ පෞද්ගලිකව භාවිත කළත්, ඒවා විශේෂයෙන් සියලු දෙනාටම ගැළපෙන, එම අවස්ථාවට සුදුසු  ඒවා විය යුතුය.*

--------------------------------------- ෴

* රෝමයේ කොලෝසියමේ ස්ථාපිත කර ඇති පාද නමස්කාර ස්ථාන වල සෑම සිකුරාදා දිනක දී ම ප්‍රැන්සිස්කාන පූජාප්‍රසාදිවරුන් මෙහෙයවන පාද නමස්කාර භක්තිය වර්තමානයේ ‍බොහෝ ජනප්‍රිය වූ පූර්ණඵල පාද නමස්කාර භක්ති අභ්‍යාසයකට නිදසුනකි.       

Read more »

පාද නමස්කාරයේ වගතුග - ඍජු විමසීමක්

ජේසුස් වහන්සේගේ දක් ප්‍රාප්තිය මෙනෙහි කිරීමේ විවිධ ක්‍රම අතුරෙන් පාද නමස්කාරයට විශේෂ ස්ථානයක් හිමිවේ. පාද නමස්කාරය ලතින් භාෂාවෙන් "Via Crucis"යන නමින් හඳුන්වයි. පාද නමස්කාරයෙන් මෙනෙහි කරන්නේ ජේසුස් වහන්සේගේ ජීවිතයේ අවසන් පැය කිහිපයයි. මෙය යාච්ඤාමය භක්ති අභ්‍යාසයක් බවට පත් වූයේ, අසිසියේ සාන්ත ප්‍රැන්සිස් තුමාගේ යාච්ඤා භක්ති අභ්‍යාස සමගය. කිතුනු සභාවේ මුල්කාලයේ දී මෙය වසරේ විවිධ ඕනෑම කාලයක පැවැත්වූ නමුත්, පසුව එය චතාරික කාලයට පමණක් සීමා විය.
 කල්වාරි මාර්ගයේ වන්දනා ගමන් යාමේ හා භක්ති අභ්‍යාස පැවැත්වීමේ අරමුණ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ දුක් ප්‍රාප්තිය මෙනෙහි කරමින් ඊට සම්බන්ධ වෙමින් එම දුක් පීඩා වල අර්ථය අපගේ ජීවිත වලට එක්කර ගනිමින් එයින් ලැබෙන දේව වරප්‍රසාද (පූර්ණ ඵල) හිමි කර ගැනීමටය.

පාද නමස්කාරයට මූලික පදනම යෙදුණේ කොන්ස්ටන්ටයින් රෝම අධිරාජ්‍යයාගේ පාලන කාලයේ පටන් ජේසුස් වහන්සේගේ කල්වාරි ගමන සිදු වූ (පිලාත්ගේ නිවසේ සිට කල්වාරි කන්ද දක්වා) ස්ථාන නැරඹීමට රැස්වූ බැතිමතුන්ගේ භක්ති අභ්‍යාස හා වන්දනා චාරිත්‍ර තුළිනි.* ක්‍රිස්තු වර්ෂ 1458 හා 1462 දී ජෙරුසලමේ කල්වාරි මාර්ගය හා එහි ස්ථාන නැරඹීමට පැමිණි විලියම් වෙයි නමැති ඉංග්‍රීසි ජාතිකයා කිතුනු බැතිමතුන් කල්වාරි මාර්ගයේ යාච්ඤාව හා විවේකය සඳහා නැවතුණු ස්ථාන ජේසුස් වහන්සේ‍ගේ කල්වාරි ගමනේ වන්දනා ස්ථාන බවට පත්වූ බව දක්වයි.

  පසු කලක දී ජේසුස් වහන්සේගේ කල්වාරි ගමන හා සම්බන්ධ සිදුවීම් රූප, කැටයම් හා ප්‍රතිමා මගින් පිළිබිඹු කිරීමට ක්‍රියා කර ඇත.ජේසුස් වහන්සේගේ කල්වාරි ගමන රූප, කැටයම් හා ප්‍රතිමා ඇතුළත් කර කල්වාරි ආකෘති සෑදීමට බලපෑවේ ඊශ්රායෙලයට නිතර ආක්‍රමණ එල්ල කළ ඉස්ලාම් අන්තවාදී සෙල්ජුක් තුර්කිවරුන්ගෙන් වන්දනා කරුවන්ට සිදු වූ විවිධ හිරිහැර, අඩන්තේට්ටම් හා මරණ වෙති. මෙම අවාසනාවන්ත යුධමය තත්ත්වයෙන් ශුද්ධ වූ දේශය (ඊශ්රායෙලය) ආරක්ෂා කර ගැනීම සඳහා කුරුස යුද්ධ ඇති විය. එනිසාම කල්වාරි ගමන් මග වන්දනාවේ යාම හා භක්ති අභ්‍යාස පැවැත්වීම අනාරක්ෂිත, භයානක දෙයක් විය. එබැවින් බොහෝ කිතුනු රටවල් එම කල්වාරි ගමන් මාර්ගයේ ඇති විශේෂ ස්ථාන වල ආකෘති තම රටේ සකස් කිරීමට යොමු විය. * 

ජේසුස් වහන්සේගේ කල්වාරි මාර්ගයේ කැටයම් හා ප්‍රතිමා සෑදීමේ පුරෝගාමීන් වූයේ ප්‍රැන්සිස්කන්වරුන්ය. ක්‍රි.ව. 11 - 13 දක්වා සියවස් වල ඔවුන් කල්වාරි කුරුස මාර්ගයේ රූප හා කැටයම් නිර්මාණයට විශේෂ දායකත්වයක් දුන්හ. මෙම කල්වාරි කුරුස මාර්ගයට "Via Dolorosa" යන නම යෙදේ. ක්‍රි.ව. 15 සියවස වනවිට ඉතා ජනප්‍රිය වූ මෙම කැටයම් කලාව  යොදා ගෙන යුරෝපයේ වෙනත් රටවල (විශේෂයෙන් ජර්මනියේ හා නෙදර්ලන්තයේ) දේවස්ථාන ආශ්‍රිතව එළිමහනේ ජේසුස් වහන්සේගේ කල්වාරි මාර්ගයේ ආකෘති සකස් විය.* මේ අනුව ඒවා "කුරුසියේ මග" (Way of the Cross) හෙවත් "පාද නමස්කාරය" යන නමින් ප්‍රසිද්ධියට පත් විය. මෙම කල්වාරි ගමනේ ආකෘති (හෙවත් පාද නමස්කාර ස්ථාන) ඉදි කිරීමට හේතුව වන්දනාව සඳහා ජෙරුසලමට යාමට නොහැක බැතිමතුන්ට භක්ති අභ්‍යාස පැවැත්වීමට ඉඩ සලසා දීමය.  පසුකලක දී ප්‍රැන්සිස්කන්වරුන් කළ ඉල්ලීමක ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන් ක්‍රි.ව 1686 දී 11 වන ඉනසන්ට් පාප්තුමා (Pope Innocent XI,1667-69) ඔවුන්ගේ දෙව්මැදුරු තුළ පාද නමස්කාර ස්ථාන ඉදි කරීමට අවසර දුන්නේය. තවද, පාද නමස්කාරය සඳහා ජෙරුසලමට යාමෙන් ලැබෙන පූර්ණ ඵල ම ප්‍රැන්සිස්කන්වරුන්ගේ  දෙව්මැදුරු වල පාද නමස්කාර ආකෘති හමුවේ භක්ති අභ්‍යාස පවත්වන අයට ද ලැබෙන බව ප්‍රකාශ කළේය. ක්‍රි.ව. 1694 දී 12 වන ඉනසන්ට්  පාප්තුමා (Pope Innocent XII, 1691-1700) එම පූර්ණ ඵල තහවුරු කර ස්ථිර කළේය. ක්‍රි. ව. 1726 දී 13 වන බෙනඩික්ට් පාප්තුමා (Pope Benedict XIII, 1724-30) එම පූර්ණ ඵල  ඕනෑම පාද නමස්කාර ස්ථානයක නිසි වන්දනා භක්ති අභ්‍යාස පවත්වන සියලු  බැතිමතුන්ට ලැබෙන බව ද ප්‍රකාශ කර ඇත. ක්‍රි.ව.1731 දී 12 වන ක්ලෙමන්ට් පාප්තුමා (Pope Clement XII, 1730-40) කතෝලික සභාවේ සියලු දේවස්ථාන වල පාද නමස්කාර ස්ථාන ඉදි කිරීමට අවසර දුන් අතර, ඒවා "Custodian of the Holy Places" යන ධූරය දරන ප්‍රැන්සිස්කාන පූජකවරයෙකු විසින් සකස් කරන ලදුව, රදගුරු තුමෙකු විසින් අනුමත කරන ලද ස්ථාන 14 ක් විය යුතු බවද නියම කර ඇත. ක්‍රි.ව. 1857 දී එංගලන්තයේ රදගුරුවරයෙකුට එවකට සිටි 9 වැනි පියුස් ශුද්ධෝත්තම පාප්තුමා (Pope Pius IX, 1846-78) ප්‍රැන්සිස්කානයන්ගේ අවසරය හා අනුග්‍රහය නැතිව පාද නමස්කාර ස්ථාන තම දෙව්මැදුරු තුළ ඉදි කිරීමට අවසරය දී ඇත. 

පාද නමස්කාර ස්ථාන සංඛ්‍යාව පිළිබඳ ගැටලුක් ඇත. රෝමයේ දෙව්මැදුරක පාද නමස්කාර ස්ථාන ඉදි කිරීමට ආශවෙන් එම ස්ථාන පිළිබඳ නිවැරදි තොරතුරු රැස් කිරීමට ක්‍රි. ව. 1515 දී ජෙරුසලමට ගිය රොමානෙට් බොෆින් (Romanet Boffin) නැමැත්තාට එහි සිටි ප්‍රැන්සිස්කාන තපස්වරුන් දෙදෙනෙකු පවසා ඇත්තේ, පාද නමස්කාර ස්ථාන 31 පමණ එහි ඇති බවත්, බැතිමතුන් ඉන් 19 - 25 අතර ස්ථාන සංඛ්‍යාවක් වන්දනා කරන බවත් ය. ක්‍රි.ව. 1584 දී රචිත "ජෙරුසලෙම් සීකුට් ක්‍රිස්ටි ටෙම්පෝරේ ෆ්ලොරුයිට්" (Jerusalem sicut Christi tempore floruit) නමැති කෘතියේ කතුවරයා වන ඒඩ්‍රිකෝමියස් (Adrichomius) එහි පාද නමස්කාර ස්ථාන 12 ක් හඳුන්වා දී ඇත.  විලියම්  වෙයි රචිත පොතක එය ස්ථාන 14 ක් ලෙසින් දක්වා ඇත. ක්‍රි. ව. 1799 දී වියනා හි රදගුරු පදවියේ විශේෂ පාද නමස්කාර ස්ථාන එකතුවක් දක්නට ලැබී ඇත. 

1. ගෙත්සමනි උයනේ ජේසුස් වහන්සේගේ දුක්ඛිත යාච්ඤාව
2. ජුදාස් විසින් ජේසුස් වහන්සේව පාවා දෙනු ලැබීම
3. ජේසුස් වහන්සේට කස පහර දීම
4. ජේසුස් වහන්සේට කටු ඔටුන්නක් පළඳවා නින්දා අපහාස කිරීම
5. ජේසුස් වහන්සේව මරණයට තීන්දු කිරීම
6. සිරිනියේ සීමෝන් ජේසුස් වහන්සේගේ කුරුසිය ගෙන යාමට උදව් වීම
7. ජේසුස් වහන්සේ ට ජෙරුසලම් ස්ත්‍රීන් හමුවීම
8. ජේසුස් වහන්සේට තික්ත කාඩිය පිළිගැන්වීම
9. ජේසුස් වහන්සේව කුරුසියේ ඇණ ගැසීම
10. ජේසුස් වහන්සේ කුරුසිය මත උකුත් වීම
11. ජේසුස් වහන්සේගේ ශරීරය කුරුසියෙන් බෑම

මෙයින් ස්ථාන 5 ක් අපගේ සාම්ප්‍රදායක පාද නමස්කාරයේ දැකිය හැකිය. අනෙකුත් ස්ථාන කල්වාරි මාර්ගයට සම්බන්ධ නැති ජේසුස් වහන්සේගේ දුක් ප්‍රාප්තියේ වෙනත් අවස්ථා හා සම්බන්ධ ඒවා වෙති. කෙ‍සේ වුව ද, නූතන සාම්ප්‍රදායික පාද නමස්කාරය තුළ පහත දැක්වෙන ස්ථාන දැකිය හැකිය.  

1. ජේසුස් වහන්සේව පිලාත් විසින් මරණයට නියම කිරීම
2. ජුදා වධකයන් ජේසුස් වහන්සේගේ ශ්‍රී කර පිට කුරුසිය තැබීම
3. ජේසුස් වහන්සේ පළමුවනවර බිම වැටීම
4. ජේසුස් වහන්සේට සිය මෑණියන් හමුවීම
5. සිරිනියේ සීමොන් ජේසුස් වහන්සේට කුරුසිය ගෙන යාමට උදව් වීම
6. වෙරෝනිකා නම් බැතිමත් ස්ත්‍රිය ජේසුස් වහන්සේගේ ශ්‍රී මුහුණ රෙදි කඩකින් පිස දැමීම 
7. ජේසුස් වහන්සේ දෙවනවර බිම වැටීම
8. ජේසුස් වහන්සේ ජෙරුසලෙම් සත්‍රීන්ව සැනසීම
9. ජේසුස් වහන්සේ තෙවනවර බිම වැටීම
10. ජේසුස් වහන්සේව නිර්වස්ත්‍ර කිරීම
11. ජේසුස් වහන්සේව කුරුසියේ ඇණ ගැසීම
12. ජේසුස් වහන්සේ කුරුසිය මත උකුත් වීම
13. ජේසුස් වහන්සේගේ ශ්‍රී ශරීරය කුරුසියෙන් බා ‍දේව මාතාවන්ගේ ශ්‍රී උකුල මත තැබීම
14. ජේසුස් වහන්සේගේ ශ්‍රී ශරීරය ගල්ලෙනක තැන්පත් කිරීම

මෙම පාද නමස්කාර ස්ථාන වලින් 3, 4, 6, 7, 9 හා 13 යන ඒවා සුභාරංචි පොත් වල දැකිය නොහැකි එහෙත් පාද නමස්කාර භක්ති අභ්‍යාසයට ඇතුළත් ඒවා වෙති. මීට බලපෑ හේතු සාධකය නම්, මධ්‍යතන යුගයේ දී බොහෝ යුරෝපීය කිතුනු බැතිමතුන් ජේසුස් වහන්සේගේ දුක් ප්‍රාප්තියට දැක් වූ ඉමහත් ගෞරවාදරය නිසාවෙන් සම්මත සුභාරංචි පොත් (වන මතෙව්, මාර්ක්, ලූක් හා ජොහාන්) වල සඳහන් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ දුක් ප්‍රාප්තියේ සිදුවීම් වලට අමතරව අසම්ම්ත සුභාරංචි පොත් (Apocryphal Gospels) වල සඳහන් සිදුවීම් ද කියවා බලා පාද නමස්කාරයට ඈඳා ගත්හ. මේ අනුව, 

• ජේසුස් වහන්සේ පළමුවනවර, ‍දෙවනවර හා තෙවනවර බිම වැටීම
• ජේසුස් වහන්සේට තම මෑණියන් හමුවීම
• වෙරෝනිකා නමැති ස්ත්‍රිය ජේසුස් වහන්සේගේ ශ්‍රී මුහුණ පිස දැමීම
• ජේසුස් වහන්සේගේ ශ්‍රී මෘත ශරීරය සිය මෑණියන්ගේ උකුල මත තැබීම

යන ස්ථාන වල සඳහන් සිදුවීම් මෙසේ අසම්මත සුභාරංචි හා බැඳුණු ඒවා වෙති.පාද නමස්කාර ස්ථාන සකස් වූ මුල් කාලයේ දීම ස්ථානයෙන් ස්ථානයට ගමන් කරන අතර වාරයේ දී ගායනා කිරීම සඳහා "Stabat Mater" නමැති ලතින් ගීතිකාව ලියැවුණි.* 

ඉහතින් දැක්වූ ආකාරයට බොහෝ පාප්වරුන් පාද නමස්කාර පිළිවෙතට විශේෂ අනුග්‍රහයක් දක්වා ඇත. ක්‍රිස්තු වර්ෂ 1964 ජනවාරි 4 දා 6 වන පාවුළු පාප්තුමා  ජෙරුසලමේ කල්වාරි ගමන් මග වන්දනාවේ යෙදීම විශේෂ සිදුවීමකි. එය පාප්තුමෙකු තම නිළ කාලය තුළ කල්වාරි මාර්ගයේ පාද නමස්කාර භක්ති අභ්‍යාසයක යෙදුණු ප්‍රථම අවස්ථාව ලෙස සැලකේ. 

ක්‍රිස්තු වර්ෂ 1991 මහ සිකුරාදා දින දෙවන ජුවාම් පාවුළු පාප්තුමා සාම්ප්‍රදායික පාද නමස්කාර ස්ථාන වෙනුවට සුභාරංචි පොත් වලට අනුකූල පාද නමස්කාරයේ භක්ති අභ්‍යාසයක් හඳුන්වා දුණි. මෙම පාද නමස්කාර පිළිවෙත "ආධ්‍යාත්මික පාද නමස්කාරය" (Spiritual Way of the Cross) යන නමින් හැඳින් වේ. ක්‍රිස්තු වර්ෂ 2007 දී එය 16 වන බෙනඩික්ට් පාප්තුමා විසින් කිතුනු බැතිමතුන්ට පොදුවේ හෝ පෞද්ගලිකව පැවැත්විය හැකි සුභාරංචිගත භාවනාත්මක භක්ති අභ්‍යාසයක් ලෙසින් අනුමත කරන ලදි. එම පාද නමස්කාර ස්ථාන මෙසේය.

1. ජේසුස් වහන්සේ ගෙත්සමනි උයනේ මරණාසන්න දුකින් පියාණන් වහන්සේට යාච්ඤා කිරීම (මතෙව් 26 : 36 - 46)
2. ජුදාස් ස්කාරියොත් විසින් ජේසුස් වහන්සේව පාවා දෙනු ලැබීම හා අත්අඩංගුවට ගැනීම (මතෙව් 26 : 47 - 56)
3. සැන්හෙඩ්‍රින් ජුදා මන්ත්‍රණ සභාව විසින් ජේසුස් වහන්සේව ප්‍රතිකේෂ කරනු ලැබීම (මතෙව් 26 : 57 - 66)
4. පේදුරු තුමා විසින් ජේසුස් වහන්සේව ප්‍රතිකේෂ කරනු ලැබීම (මතෙව් 26 : 69 - 75)
5. පිලාත් ජේසුස් වහන්සේව මරණයට නියම කිරීම (මතෙව් 27 : 15 - 26)
6. ජේසුස් වහන්සේට කසයෙන් තළා කටු ඔටුන්නක් දමා නින්දා අපහාස කිරීම (මතෙව් 26 : 67 - 68, 27 : 26b, 27 - 31)
7. ජේසුස් වහන්සේ කුරුසිය තම කර තබාගෙන කල්වාරියට ගමන් කිරීම (ජොහාන් 19 : 16 - 17)
8. ජේසුස් වහන්සේට සිරිනියේ සීමොන් කුරුසිය ගෙන යාමට උදව් වීම (මාර්ක් 15 : 21)
9. ජේසුස් වහන්සේ ජෙරුසලම් ස්ත්‍රීන්ව සැනසීම (ලූක් 23 : 27 - 31)
10. ජේසුස් වහන්සේව කුරුසියේ ඇණ ගැසීම (මාර්ක් 15 : 24 - 28)
11. ජේසුස් වහන්සේ මනස්ස්ථාපනය වූ සොරාට දේව රාජ්‍යය පොරොන්දු වීම (ලූක් 23 : 39 - 43)
12. ජේසුස් වහන්සේ තම මව වන මරිය තුමියව තම ප්‍රේමවන්ත ශ්‍රාවකයාට (ජොහාන්) බාර දීම හා ප්‍රේමවන්ත ශ්‍රාවකයාව තම මවට බාර දීම (ජොහාන් 19 : 25 - 27)
13. ජේසුස් වහන්සේ කුරුසිය මත මරණයට පත්වීම (උකුත් වීම) (ලූක් 23 : 44 - 46)
14. ජේසුස් වහන්සේගේ ශ්‍රී ශරීරය ගල්ලෙනක තැන්පත් කිරීම (ලූක් 23 : 50 -56)

දෙවන ජුවාම් පාවුළු පාප්තුමා පාද නමස්කාර භක්ති අභ්‍යාසයට විශේෂ ගෞරවාදරයක් දක්වා ඇත. රෝගී වීමට පෙර එතුමා සෑම වසරකම වාගේ රෝමයේ කොලෝසියමේ කුරුසියක් ඔසවා ගෙන යමින් පාද නමස්කාරය පවත්වා ඇත. එතුමා ක්‍රමයෙන් දුර්වල සෞඛ්‍ය තත්ත්වයකින් පසුවෙත් දී පවා පලස්තීන කඳුකර පෙදෙසක පාද නමස්කාර ‍පිළිවෙතකට සහභාගී වී ඇත. ක්‍රි.ව. 2005 තම මරණයට දින කිහිපයකට පෙර තම පෞද්ගලික දෙව්මැදුරේ පාද නමස්කාරය සිදු කර ඇත. 

පාද නමස්කාරය පැවැත්වීමේ අරමුණ විය යුත්තේ කුරුසියක් කර තබාගෙන ජේසුස් වහන්සේ ගිය කල්වාරි ගමන සිහිපත් කිරීම හෝ සැමරීම පමණක් නොවිය යුතුය. එය තුළින් අපට ඉදිරිපත් කරන ප්‍රේමයේ පණිවුඩය අවබෝධ කරගෙන තම ජීවිතය යහපත් ලෙසින් වෙනස් කර ගනිමින් ශුද්ධවන්ත ප්‍රේමයේ ජීවිතයකට පදනමක් ඇති කර ගැනීමය. "පාද නමස්කාරය" යන්න එක් කාලයකට පමණක් සීමා වූවක් නොවිය යුතුය. ජේසුස් වහන්සේ මුහුණ දුන් දුක් ප්‍රාප්තියේ අවස්ථා අද සමාජය තුළ අපට හමුවන විවිධ පුද්ගලයන් තුළින් අප අත්දකින බව තේරුම් ගත යුතුය. නූතන මිනිසා මුහුණ දෙන එම අසාධාරණ, පීඩිත අවස්ථා වෙනස් කිරීමට කැපවීම නූතන පාද නමස්කාරයේ අර්ථය විය යුතුය.   

-------------------------------------------------------------------------------- ෴

* කිතුනු බැතිමතුන් ජෙරුසලමේ කල්වාරි මාර්ගය වැද පුදා ගැනීමට යාමට බලපෑ හේතු සාධක දෙකකි. 

• දේව මාතාවන් වහන්සේ ජේසුස් වහන්සේගේ ස්වර්ගාරෝහණයෙන් පසුව තම පුතුගේ දුක් ප්‍රාප්තිය මෙනෙහි කරමින් නිතර කල්වාරි මාර්ගයේ ගමන් ගත් බවට වන සාම්ප්‍රදායික විශ්වාසය.
• ක්‍රිස්තු වර්ෂ 4 වන සියවසේ විසූ සාන්ත ජෙරෝම් තුමා කල්වාරි ගමන පිළිබඳ කිතුනු බැතිමතුන්ට දුන් දේශනා.

* පස්වන සියවසේ සිටි බොලොඤ්ඤාවේ සාන්ත පෙට්‍රොනියස් රදගුරුතුමා (Saint Petronius Bishop of Bolongna) ඉදි කළේ යැයි සැලකෙන බොලොඤ්ඤාවේ සාන්ත ස්තේපන් තාපසාරාමයේ (Monastery of San Stefano at Bolongna) "හීරුසලෙම්" (Hierusalem) නම් ස්ථානයේ ජෙරුසලමේ ඇති විශේෂ ස්ථාන නිරූපණය කරන කුඩා දෙව්මැදුරු (Chapel) සමූහයේ එවැනි කැටයම් දැකිය හැකිය. ක්‍රි.ව. 1420 දී භාග්‍යවන්ත අල්වාරේස් (Blessed Alvarez) නමැති දොමිනිකාන තපස්වරයා ශුද්ධ වූ දේශයේ සිට පැමිණ කොර්දෝවා (Cordova) හි දොමිනිකාන තාපසාරාමයේ කුඩා දෙව්මැදුරු කිහිපයක් ඉදි කර ජේසුස් වහන්සේගේ දුක් ප්‍රාප්තිය පෙන්නුම් කරන කැටයම් කිහිපයක් සකස් කළේය. එසේම, දිළිඳු ක්ලාරා (Poor Clare) තාපස පැවිදි පන්තියේ තපස්වරියක වූ භාග්‍යවන්ත යූස්ටෝචියා (Eustochia) මෙසීනා (Messina) ඇගේ කන්‍යාරාමයේ එවැනිම කැටයම් කිහිපයක් කර වූවාය. 

* ජේසුස් වහන්සේගේ කල්වාරි ගමන දැක්වෙන මෙම ආකෘති වලට සම්මත නිශ්චිත සිදුවීම් (පද නමස්කාර ස්ථාන) නොවීය. නිදසුනක් ලෙස දක්වතොත් ජේසුස් වහන්සේගේ කුරුසියේ බරින් බිම ඇද වැටීමේ ස්ථාන 7 ක් තිබී ඇත. පසුව ඉන් 4 ක් ම ඉවත් කර ඇත. එසේම, විවිධ පාද නමස්කාර ස්ථාන 7 - 37 අතර ප්‍රමාණයක් සළකුණු කර තිබී ඇත.  

* මෙය සිංහලයෙන් 
        "දේව කන්‍යා නිමල මවුනේ 
          ඔබගේ කුමරා දැරුව වනවල්
          මා හෘර්දයේ සන් කළ මැනව" යනුවෙන් ගායනා කෙරේ.  එසේම, ක්‍රි.ව. 1587 දී රෝමයේ සුවල්ලාර්දෝ (Zuallardo) නමැත්තා විසින් ඒ ඒ ස්ථාන වල දී කළ හැකි යාච්ඤා පොතක් සකස් කර ඇත. 

Read more »

චතාරික කාලයේ භක්ති අභ්‍යාස

මුල් සභා කාලයේ සිටම කිතුනුවන් චතාරික කාලයේ දී විවිධ භක්ති අභ්‍යාස පැවැත්වීමට යොමු වූහ. 

• ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ විඳි වධගාවිනා මෙනෙහි කිරීමටත්, 
• ඒවාට කිතුනු අපගෙන් යම් දායකත්වයක් ලබා දීමත්, 
• ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ දුක් ගාවිනා ජීවිත අත්දැකීමක් කර ගැනීමත්, 
• එම දුක් පීඩා වලට පංගුකාර වීමෙන් තම පාප වලට මනස්ස්ථාපනය වී ඒවාට කිසියම් වන්දි ගෙවීමක් කිරීමත් 

අරමුණු කොට ගෙන මෙම චතාරික භක්ති අභ්‍යාස පැවැත්වූහ. මේ අනුව පරම්පාවෙන් පරම්පරාවට පැවත එන චතාරික භක්ති අභ්‍යාස අතර,

• එක්වරුශීලය රැකීම
• ‍චතාරිකය පුරා ගොඩමස් (මාංශ) අනුභවයෙන් වැළකීම
• විවිධ ආශාවන් හා ශාරීරික සුව පහසුව මර්ධන කිරීම
• පාද නමස්කාරයේ යාම
• ‍ජේසුස් වහන්සේගේ ශ්‍රී කුරුසියේ වාක්‍ය සත භාවනා කිරීම
• විවිධ කල්වාරි මධ්‍යස්ථාන වලට වන්දනා ගමන් යාම
• විවිධ දාන පිංකම් හා දිළිඳුන්ට පරිත්‍යාගයන් කිරීම
• සමගි සන්ධනය (පාපොච්චාරණය) නමැති ප්‍රසාද නිධනය ලබා ගැනීම

වැනි ඒවා කැපී පෙනෙති. මෙවැනි චතාරික අභ්‍යාස පැවැත්වීම මගින් තම පාප වලට මනස්ස්ථාපනය වී ඉදිරියේ පැමිණෙන පාස්කු මංගල්‍යයට හොඳින් සූදානම් වීමට හා ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ තුළ නව පාස්කුවක් අත්දකින්නට අවස්ථාව උදා වේ. මෙම චතාරික භක්ති අභ්‍යාස අතර වඩාත් ඵලදායක හා වැදගත් ක්‍රියාව වන්නේ සැබෑ මනස්ස්ථාපනයකින් යුතුව හොඳ පාපොච්චාරණයක් කර ගැනීමය.

Read more »

අළු බදාදා විශේෂත්වය

ක්‍රිස්තු වර්ෂ පස්වන හා හයවන සියවස් වල දී ‍රෝමයට එල්ල වූ මිලේච්ඡ ආක්‍රමණ වලින් අනතුරුව බිඳ වැටුණු රෝම සභ්‍යත්වය යථා තත්ත්වයට පත් කිරීමේ වගකීම පැවරුණේ ශුද්ධ වූ කතෝලික සභාවටය. ඒ අනුව ක්‍රිස්තු වර්ෂ 7 - 8 වන සියවස් වල දී මෙම මිලේච්ඡ පව්කාරයන්ව සුමගට ගැනීම සඳහා පශ්චාත්තාපික ක්‍රමවේදයක් අනුගමනය කෙරුණි. එනම්, ඔවුන්ට යහපත් කිතුනු වැඩිහිටියන්ගේ භාරකාරත්වය හා පූර්ණ සුපරික්ෂාව යටතේ ධර්මය, සුචරිතය හා නීතිගරුක ජීවිත පැවතුම් ඉගෙනීමට සලස්වා, ඉන්පසුව තම පව් වලට මනස්ස්ථාපනය වීමට සැලැස්වීමය. විශේෂයෙන් රෝමයේ හා ප්‍රංශයේ තපස්වරයන්ගේ බලපෑම් මත මෙම පිළිවෙත සිදු කිරීම සඳහා චතාරික කාලය යොදා ගැනිණ. චතාරිකය පටන් ගන්නා දවස ලෙසින් සැලකූ බදාදා දින එම පව්කාරයන්ව දේවස්ථාන ප්‍රධාන දොරටුව වෙත කැඳවා ගෝනි වැනි ර‍‍ළු ඇඳුම් අන්දවා හිස මත අළු හෝ දූවිලි තවරා ජන ශුන්‍ය පෙදෙසකට ගොස් යාච්ඤාශීලීව ජීවත්වීමට සැලැස්වීය. පසුකාලීනව ප්‍රසිද්ධ පව්කාරයන්ට පමණක් නොව සාමාන්‍ය කිතුනුවන් සඳහා ද මෙම ක්‍රම පිළිවෙත භාවිත කෙරුණි. 

මුල් කාලයේ දී චතාරිකය ආරම්භ වූ බදාදා දවස සාමාන්‍ය කිතුනුවන්ට නිරාහාර ශීලය රැකීමේ දවසක් ලෙසින් පැවතුණි. නළල මත අළු තැවරීමේ පිළිවෙත සාමාන්‍ය කිතුනුවන්ට ද භාවිත කිරීම ඇරඹීමත් සමගම එදවස "අළු බදාදා" ලෙසින් නම් කිරීමට යෙදුණි. මේ අනුව එදවසට අළු තැවරීම, නිරාහාරශීලය රැකීම, මාංශ අනුභවයෙන් වැළකිය යුතු හා මර්ධනාවේ පශ්චාත්තාපික ක්‍රියා කිරීම් කළ යුතු දවසක් ‍ලෙසින් පිළිගැනුණි.

නූතන නව ජනවන්දනා විශාරදයන්ට අනුව "අළු බදාදා" යනුවෙන් දවසක් අනවශ්‍ය බව කියති. මුල් කාලයේ දී මෙන් චාතාරිකය ඉරු දිනකින් ඇරඹීම වඩාත් සුදුසු බව ඔවුන්ගේ මතයය. ඔවුන් මෙම අදහස සනාථ කිරීමට හේතු සාධක දෙකක් ඉදරිපත් කරති.

• ඉරු දිනය ජේසුස් ස්වාමින් වහන්සේගේ උත්ථානයේ දවසවීම.
• කිතුනුවා උත්ථානය කරා ගමන් කරන්නෙකු වීම.

ඒ අනුව, ඉරු දිනය චතාරිකයේ වැදගත්ම දවස වන්නේ නම්, අළු බදාදා සිට එම සතියේ ම සෙනසුරාදා දක්වා කාලය "පූර්ව චතාරික කාලය" ලෙසින් නම් කිරීම සුදුසු බව ද ප්‍රකාශ කරති. 

Read more »

චතාරිකය බදාදා දිනක ඇරඹෙන්නේ ඇයි?

ඇලෙක්සැන්ඩ්‍රියානු පිළිවෙත් වලට අනුව මුල් කාලයේ දී චතාරිකය උත්ථාන (පාස්කු) ඉරුදිනට පෙර සති 6 ක කාලයකින් සමන්විත බව පිළිගැණුනි. එම සති හයක කාලය දින වලින් බැලූ කල දින 42 ක් අයත් විය. එහෙත් චතාරිකයට අයත් දින සංඛ්‍යාව 40 ක් ලෙසින් ශුද්ධ වූ සභාව පෙර දී නියම කර තිබූ නිසා මෙහිදී සංඛ්‍යාමය ගැටලුවක් ඇති විය. එනම්, සති 6 සතියකට අයත් දින සංඛ්‍යාව වන 7 න් වැඩි කළ විට දින 42 ක කාලයක් වීමය (6 x 7 = 42). මෙම දින 42 දින 40 කර ගැනීම සඳහා ගණිතමය ක්‍රමවේදයක් අනුගමනය කිරීමට සිදු විය. එනම්, දින 42 න් (සති) 6 නමැති සංඛ්‍යාව අඩු කළ විට ලැබෙන දින 36 ට ශුද්ධ වූ සතියේ මහ සිකුරාදා දිනට පෙර තිබෙන වැදගත් දින 4 එකතු කිරීමෙන් දින 40 සකස් කර ගැනීමය (42 - 6 = 36 + 4 = 40). මේ ආකාරයට චතාරිකයට අයත් දින සංඛ්‍යාව වන 40 සකස් කර ගැනීම සිදු විය. එහෙත් ක්‍රිස්තු වර්ෂ 1962 - 65 අතර කාලයේ පැවැත්වුණු දෙවන වතිකාන මන්ත්‍රණ සභාවෙන් පසුව චතාරිකයට අයත් දින සංඛ්‍යාව 40 වශයෙන් පිළිගැනීමට අවධානය යොමු නොවුණි. දින හතළිස යන්න සංඛේතාත්මකව තිබුණත්, එය බොහෝ විට දින 40 ට වඩා වැඩිය. චතාරිකය අළු බදාදා ඇරඹී මහ බ්‍රහස්පතින්දා සවස යාම යැදුම් වලින් අවසන් වේ.    

Read more »

චතාරික කාලයට අයත් දින සංඛ්‍යාව

අතීතයේ දී පුරසඳ කාලයේ දී පැය හතළිසක (40) නිරාහාරශීලය රැකීමේ ආගමික භක්ති අභ්‍යාසයක් කිතුනුවන් අතර ප්‍රචලිතව තිබුණි. එම පැය 40 ගණන් ගත්තේ ජේසුස් වහන්සේව පාවා දුන් අවස්ථාවේ සිට මරණය දක්වා වූ පැය 40 ක පමණ කාලය සැලකිල්ලට ගැනීමෙනි. ක්‍රිස්තු වර්ෂ 3 වන සියවස වන විට මෙම දැඩි නිරාහාරශීල කාලය දින 3ක් බවට පත්වී, පසුව සති 3 ක් ලෙස ගණන් ගැණුනි. ක්‍රිස්තු වර්ෂ 4 වන සියවස වන විට එය දින 40 දක්වා වර්ධනය විය. මේ අනුව, ක්‍රිස්තු වර්ෂ 325 දී පැවැත්වුණු I වන නිසියානු ධර්ම සංඝායනාව (Council of Nicaea)* චතාරිකයට අයත් දින සංඛ්‍යාව 40 ක් බව ප්‍රකාශ කර ඇත. මීට හේතු සාධක වශයෙන් දැක්වූයේ,     

• ජේසුස් වහන්සේ හතළිස දිනක් පාළුකරයෙහි උපවාසයෙන් යාච්ඤාශීලීව සිටීම - මතෙව් 4 / 2, ලූක් 4/ 1- 2 
• මෝසස් දස පණත දෙවන වර සකස් කිරීම සඳහා දින හතළිසක් කන්දකට නැගී නිරාහාරශීලීව සිටීම - නික්මයාම 34/ 28

• එලියා දිවැසිවයා හොරේබ් නමැති කන්ද වෙත දින 40 ක දුරක් ගමන කොට එහි පැමිණීම - 1 රාජාවලිය 19/ 8
• ඉශ්රායෙල්වරුන් සතළිස් වසරක් සීනයි පාළුකරයෙහි කූඩාරම් වල ජීවත්වීම

යනාදිය යි. එහෙත් "සතළිස් දිනය" පිළිබඳ සංකල්පයට ප්‍රධාන වශයෙන් බලපෑවේ, ඇලෙක්සැන්ඩ්‍රියානු වත්පිළිවෙත් හා සම්ප්‍රදායයන් වෙති. එම වත් පිළිවෙත් වලට අනුව, ශාස්ත්‍රවන්තයන් (රජතුන් කට්ටුව) දිව්‍ය බිළිඳාණන්ට ප්‍රත්‍යක්ෂවීමේ මංගල්‍ය සමයේ සතළිස් දිනක පූර්ව බව්තීස්ම නිරාහාර කාලයක් පැවැත්වේ. පසුව බටහිර කතෝලික වත් පිළිවෙත් වලට ද එය බල පැවැත්වීය. 

*(නිසියේ ධර්ම සංඝායනාව යනු, ක්‍රිස්තු වර්ෂ 325 දී පමණ පැවැත්වුණු කතෝලික මන්ත්‍රණ සභාවකි. ඇලෙක්සැන්ඩ්‍රියාවේ විසූ ඒරියුස් නමැති පූජකවරයෙකු ජේසුස් වහන්සේගේ දේවත්වය පිළිබඳව කළ විකෘති ඉගැන්වීම් රැගත් "ඒරියන් වේදභේදයට" එරෙහි කොන්ස්ටන්ටයින් අධිරාජ්‍යයාගේ මූලිකත්වයෙන් පළමුවන සිල්වෙස්ටර් (Pope Sylvester I, 314-335) පාප්තුමාගේ කැඳවීමෙන් නිසිය නමැති නගරයේ දී මෙම මන්ත්‍රණ සභාව පැවැත්වුණි.)   

Read more »

චතාරිකය ඇවිල්ලා

෴ චතාරිකයේ අරුත ෴

මිනිස් දුර්වලකමින් පාපයට ඇද වැටුණු අපව මනස්ස්ථාපනය සඳහා කැඳවන, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ දුක්ප්‍රාප්තිය මෙනෙහි කිරීම තුළින් අපගේ වැරදි නිවැරදි කරගෙන නව ජීවිතයක් ඇරඹීමට අපව යොමු කරවන, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ පාස්කු අභිරහසට අපව සූදානම් කරවන කාල පරිච්ඡේදය චතාරිකය ලෙසින් හැඳින්විය හැකිය. 

     "චතාරිකය" යන වචනය සෑදී ඇත්තේ, ලතින් භාෂාවේ "හතළිස" යන අර්ථය ඇති "ක්වඩ්ඩ්‍රා ජේසීමා" යන වචනයෙනි. "චතාරිකය" යන වචනය "චත්තාලිස" යන වචනයෙන් බිඳී එයි. "කොරොස්ම කාලය" යනුවෙන් ද හැඳින්වෙන මෙය ශ්‍රී ලාංකේය කිතුනුවන් "දැඩි උණුසුම් කාලයක්" යන අදහස ඇතිව භාවිත කරයි. එය ඉතාලි භාෂාවේ "කොරේසීමා" යන වචනයෙන් බිඳී එන්නකි.  චතාරිකයට ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙන් යෙදෙන LENT යන්න ඇංග්ලෝ සැක්සන් මූලාශ්‍ර වලට අනුව "වසන්තයේ උදාව" යන අදහස ගෙන දෙයි. ශිශිර සෘතුව ක්‍රමයෙන් පහව යමින් වසන්ත කාලය උදාවන්නේ මෙම කාලයේ නිසා ඉංග්‍රීසියෙන් මෙම වචනය යෙදේ. කිතුනු ආගමක සංකල්ප වලට අනුව චතාරිකය ජීවිත පරිවර්තනයක් තුළින් ඇතිවන නව කිතුනු වසන්තයක උදාව ඇති කර ගැනීමට කිතුනුවන්ව යොමු කරවන අවධියකි.

Read more »

මිනිසාට ආගමක් අවශ්‍ය වන්නේ ඇයි?

සිග්මන් ‍‍ප්‍රොයිඩ් පෙන්වා දෙන ආකාරයට මිනිසා උපතින්ම ස්වභාවික නොහික්මුණු ගති ලක්ෂණ වලින් පිරුණු පුද්ගලයෙක්. ඔහු එම තත්ත්වය හඳුන්වා දුන්නේ "ඉඩ් සංස්කාරය" යන නමිනුයි. මෙම නොහික්මුණු තත්ත්වයෙන් ශිෂ්ට සම්පන්න හික්මුණු මනුෂ්‍යයෙකුගේ ("සුපර් ඊගෝ") තත්ත්වයට පරිවර්තනය වීමට තමන් අදහන ආගම ඉතා ප්‍රයෝජනවත් වන බව බොහෝ මනෝ විද්‍යාඥයන්ගේ මතය වෙයි.

ආගමක් තුළින් සිදුවන කාර්යයන් අතර,

• මනුෂ්‍ය සිතුවිලි පාලනය කිරීම, හැඩගැස්වීම හා අර්ථවත් කිරීම
• මිනිස් බුද්ධිය හා චින්තනය සදාචාරවත් කිරීම
• සමාජය තුළ පිළිගත් සාරධර්ම (පුරුෂාර්ථ - ධර්ම ගුණ) ගොඩනැංවීම
• මිනිස් සමාජය යහපත කරා යොමු කරවීම
• යහපත-අයහපත අවබෝධ කරගැනීමට සහය ලැබීම
• මිනිසාගේ ඇතුළාන්තය සොයන විමුක්තිය ළඟාකර දීම

යනාදිය නිසාවෙන් ආගමක් මිනිසාට අවශ්‍ය වන බව පෙනේ.

Read more »

දේව සංකල්පයේ උපත

ඉතා ඈත අතීතයේ දී මිනිසා තම බුද්ධියෙන් තේරුම්ගැනීමට අපහසු විශ්වයේ අභිරහස් දේවත්වයෙන් සැලකීමට යොමු විය. ක්‍රමයෙන්මිනිසා විද්‍යාත්මක පරිකල්පන චින්තන‍යෙන් දියුණු වන විට විශ්වයේ අභිරහස් ‍ ගවේෂණය කොට ඒවා තේරුම්ගැනීමට සමත් විය. එහෙත් එම විශ්වීය බලවේග මෙහෙයවන කිසියම් අදෘශ්‍යමාන බලවේගයක් පවතින බව ඔහුට දැනෙන්නට විය. එම මහා සර්ව බලවේගය තමන්ට විමුක්තිය සලසන දෙවියන් වහන්සේ බව මිනිසා අවබෝධ කර ගත්තේය.

Read more »